Beynimin herhangi bir noktası…

Bazen ağlamak istersin de ağlayamazsın ya.İşte öyle bir durumdayım.Neden ağlamak isterim? veya bu durumlarda neden ağlayayamam? bu sorular beynimin herhangi bir noktasında.İçimdeler…Neredeler onlar? Bu tür sorular yüzünden bende o sorular gibi beynimin herhangi bir noktasındakiler gibi boşluktayım.Durumumun sevgi ihtiyacı duyduğumdan mı yoksa düşüncelerimin ve davranışlarımın kendilerini yalnız hissetmelerinden dolayı mı bu hale geldiğini kestirememekteyim.Bu tür şüphelere kapıldığım zaman ne kadar da aciz olduğumu hissediyorum.Beynimin, parmaklarımın veya vücudumda ki herhangi bir noktanın ne kadar da güçlü olduğunu unutuyorum.Bu güçleri kullanamıyorum.Her insanın zayıf bir noktası vardır derler.Benim de zayıf noktam bu galiba…Bu yalnızlık duygusunu beyninin herhangi bir noktasında taşıyan insanları ne kadar da güzel motive ediyordum ama kendime gelince…Kendim için kullanabildiğim ilacım yok benim.Onlar başkalarına dağıttığım ilaçlar ve şimdi yanımda değiller.Ümidimi hiç kaybetmemek istiyorum.Her zaman onun da yalnızlığın yanında beynimde kalmasını istiyorum ama işkence çekiyorum.Damarlarımda süzülen sıvılarda hissetmekteyim bu acıyı…