Bu sene ne yazık ki 14 Şubat Sevgililer Günü‘ne yalnız giriyorum.Aslında o kadar da üzgün değilim bu durumdan dolayı.Kafam rahat diyebilirim.Belki de bir sevgilim olmadığı için savunma mekanizması oluşturuyorumdur :).

Sevgililer günü, küçüklüğümden bu yana bana her zaman ticari yanı duygusal yanından daha ağır basan bir gün olarak gelmiştir.Çoğu kişi benim gibi düşünüyor olabilir.Ama bu hangi sevgilinin umrunda.Hediyeden sonra masum bir öpücük ne kadar tatlı geliyordur sevgililere değil mi? Bu durum sevgililer gününün paraya dayalı olan kısmını unutturuyor biraz.