Saat sabahın dördü… Her gece olduğu gibi yine düşünceler arasında kıvranıp duruyorum. Beni saran düşüncelerimin arasından bir an için sıyrılıp, aynaya bakmak istedim. Aslında bakmak istediğim ayna değildi, yüzümde değildi. Görmek istediğim başka bir şeydi. Gözlerimde onu gördüm…

Bugüne dek, beynim ile baş başa idim. Beynim ile hareket ediyor; o bana ne dediyse, ne yapmamı istediyse; onu uyguluyordum onu hayatıma geçiriyordum. Bir yerlerde bir eksiklik vardı, tanımlayamadığım bir eksiklik…

Aynaya bakmaktan vazgeçip oturdum ve yaşamımın gözlerimin önüne serildiğini fark ettim. Annemin karnından bugüne dek…